.Noas matark

Lenge har eg leita etter ein MatSamleKasse slik at eg kan dele opp lunchen i dei delane den bestr av, for s leggje dei i kvar sitt lille rom. Nr den etterlengta lunchen endelig kjem vil det d vera mykje morosamare enn vanleg fordi eg kan bygge maten heilt i fr grunnen av. Ein positiv bikonsekvens er at skivene ikkje blir mjuke av tomatene, at osten ikkje blir blaut av paprikaen, at youghurten ikkje ligg hjelpeslaus nedi sekken utan lokk, at knekkebrda ikkje visnar henn p grunn av smreosten, og at heile lunchen ikkje blir knvla i saman i ein pose (som Fru Forelder ville ha formulert det).

Og no har eg funne ein. P TupperWare-party .D Og er eg glad. Eg er kjempe glad!


Den heiter Noa og er stor og turkis og god og mjuk og tff og alt p ein gong. Me har allereie blitt kjempe gode vener og skal vera det for alltid.


I tillegg fekk eg denne, som forelpig bur i pennalet mitt, og har av den grunn blitt offer for diverse kjedelige timar i Gjkeredet. Dei som har greie p det seier at eg skal opne syltetyglas og korkar og vanskelege mannehjarter med den, men eg syns det fungerar fint som underhaldning, og har derfor veldig lite planar om busetja den ein annan plass.

Ingen kommentarer

Skriv en ny kommentar

hits